Wczoraj dokładnie tyle czasu upłynęło, gdy odszedł od nas Grzechu z Wilczaka.
Na Polonię w szalu Grzegorz zaczął chodzić na początku lat 90tych. Grzechu to był kibicowski spryciarz. Już 1992 r. dał się poznać jako dobry kombinator. Polonia zdobyła mistrza Polski.
Ostatni mecz ze Sparta Wrocław. Zawodnicy wyjeżdżają na platformie do prezentacji, my czekamy na nich na prostej, niektórzy fani już stali przy bandzie, inni nawet wbiegali na tor, podnosząc ciśnienie „Dakiemu” i innym ochroniarzom z firmy Help, plandeka podjeżdża pod sektor dopingujący, patrzymy a Grzegorz stoi na platformie obok Zdzisława Ruteckiego i Sama Ermolenki i fetuje mistrzostwo wraz z żużlowcami. Grzegorz współinicjował działalność tzw. DL (Drobnej Lujozy z Wilczaka- nastolatkowie – fani Polonii z tej dzielnicy Bydgoszczy). Wilczakowcy zrobili flagę–trans Drobna Lujoza oraz zaczęli pro-żużlowy nurt kibiców Polonii kierować na rzeczywistość piłkarską, zainicjowali pierw zgodę z Ravią Rawicz, następnie Odrą Opole i Stomilem Olsztyn, regularnie jeździli na piłkarską kadrę narodową. DL-ka aktywnie działała w połowie lat 90tych co tu ukrywać w porównaniu do czasu dzisiejszego szalonych, dzikich kibicowsko.
Grzegorz od około 2008 r. parał się z chorobą nowotworową. Pomimo różnych diagnoz wierzył że po prostu będzie dobrze. Miał on plany założenia rodziny. Ustatkował się, narzeczona, spokojny tryb życia. Onegdaj zagorzały fanatyk Polonii, kilka dobrych lat temu gdy zbliżył się do trzydziestki w kibicowaniu wyciszył się, choć o klubie nie zapominał.
Pamiętam Go, nie licząc dawnych lat, z 2009 roku gdy to Grześ przybył przed trybunę główną Polonii, na ceremonię odsłonięcia tablicy pamiątkowej Mariana Norkowskiego, potem razem z innymi fanami oraz rodziną Norkowskich biesiadował na zorganizowanym w ramach odsłonięcia tablicy raucie. Gdy wydawało się, że wychodzi z nowotworem na prostą, pojawiły się przerzuty i to w najzłośliwszej odmianie, medycyna nie po raz pierwszy okazała się w obliczu takich wydarzeń bezradna...
To nie jest zły rejon miasta, ale ludzie tu piją za dużo wódki
- Tragedia, no, tragedia, nie da się inaczej o tym mówić - starsza pani w płaszczu z kołnierzem z lisa wie, co mówi. Nazywa się Janina Dąbrowska. Mieszka na Wilczaku od momentu, jak 1945 roku hitlerowcy uciekli z miasta. - Wiele się w życiu widziało.
W niedzielę rano jakoś dziwnie gwałtownie zapaliło się mieszkanie na parterze w stuletniej kamienicy przy Wincentego Pola. Gęsty dym zasnuł ulicę. 20 lokatorów kamienicy zdążyło w porę uciec. Strażacy w mieszkaniu znaleźli dwa zwęglone ciała - 40-letniej kobiety i 56-letniego mężczyzny.
Knajp tu nie ma, więc pije się w domach. Głównie w tych starych, stuletnich, bo nowobogaccy raczej oszczędzają.
Dzieciaki biegają samopas. Na przykład tych dwóch z domu bliżej Nakielskiej. Właśnie wychodzą. Łyse pały, kaptury, dresy.
Dialog:
- Bylim wtedy na rondzie, kur... i tam go wtedy zajeb... Jak bylim na rondzie...
- Która była?
- Dziewiąta gdzieś...
- I co zajeb...?
- No mówię...
Dzieciaki i łyse pały chodzą na rondo. To znaczy: do hipermarketu Rondo. Patrzą tam na fajne samochody, fajniejsze niż mają ich starzy, piją colę, głośno krzyczą do siebie i czasami coś ukradną.
- Okolica wygląda dość ponuro, ale żyje się tu dobrze, blisko centrum... Ludzie remontują domy, budują powoli, jak komu się w miarę powodzi - mówi pani, która wyszła właśnie z ciucholandu pod nazwą „Tani ciuszek”. Jest w nim częstym gościem. Bo jest to miłe miejsce.
Ulice zanim się do nich dojdzie, trzeba minąć śmieci z sylwestra, jakieś butelki po szampanie, których służby miejskie nie posprzątały. Potem mija się rozbity i częściowo rozmontowany telewizor.
Dalej stoi obity nadgniłą dyktą wózek miejscowego zbieracza surowców wtórnych i posesja, na której ktoś chce coś budować, ale mu się nie śpieszy.
Istotą projektu REURIS jest wypracowanie we współpracy międzynarodowej zestawu procedur rewitalizacji miejskich przestrzeni nadrzecznych (REURIS - REvitalisation of Urban RIver Spaces) i stworzenie podręcznika mającego sużyć tego typu procesom w miastach europejskich Wbrew pozorom - to bardzo skomplikowany proces, w którym należy połączyć oczekiwania społeczne z możliwościami technicznymi, terenowymi i finansowymi.
Aby mieć w tej pracy odniesienie do panującej rzeczywistości, w ramach projektu zostanie przeprowadzona akcja pilotażowa w postaci rewitalizacji parku nad Starym Kanałem na odcinku od Ronda Grunwaldzkiego do ul. Wrocławskiej. Tylko na ten odcinek zostały zgawarantowane środki w projekcie. Inwestycja to dodatek do projektu, a nie jego sedno. REURIS jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej, która szczegółowo określa zasady i procedury prac oraz ich finansowania. W ramach projektu powstanie tez spójna koncepcja na cały teren parku (i niewątpliwie w jej wytycznych znajdzie się też oczyszczenie kanału, umocnienie nabrzeży itp., bo to oczywista droga), dzięki której możliwe będzie pozyskanie źródeł finasowania kolejnych prac."
W minioną sobotę kibice zrzeszeni w Stowarzyszeniu Pomagamy Polonii zorganizowali akcję na rzecz najmłodszych mieszkańców naszej dzielnicy - Mikołaj jest jeden...biało-czerwony!
Po raz kolejny do naszej akcji przyłączył się klub żużlowy Polonia Bydgoszcz, który pomagał w całotygodniowej zbiórce darów dla dzieci (zabawek i słodyczy) a także w przeprowadzeniu samej akcji w Cinema City. Specjalnymi gośćmi sobotniej imprezy była grupa dzieci z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, które zostały zaproszone na kinowy seans, a po nim otrzymali drobne podarunki. Wszystkie dzieci przybyłe w tym dniu do kina miały okazję spotkać się z młodzieżowymi żużlowcami Polonii - Łukaszem Wielińskim i Szymonem Woźniakiem, a także Oskarem Gollobem, który prezentował swój motocykl crossowy.
Wszystkim kibicom, którzy aktywnie włączyli się w zbiórkę upominków dla dzieci z MOPS w Bydgoszczy oraz przekazali maskotki, zabawki i słodycze serdecznie dziękujemy za wsparcie.
Stacja Kolejowa Błonie ! ... Odnowią nam most nad Kanałem Bydgoskim ...!
Prezydent i marszałek dogadali się, na co wydać pieniądze, które miały być przeznaczone na budowę linii kolejowej do lotniska. Dzięki nim rozbudowany zostanie węzeł zachodni i powstanie stacja kolejowa na Błoniu:
Za te pieniądze zrealizowane zostaną cztery zadania. Przebudowane będą stacje w Trzcińcu i Cierpicach, gdzie zostanie zmodernizowany także wiadukt kolejowy. Natomiast w Bydgoszczy planowana jest budowa stacji kolejowej na Błoniu i rozbudowa węzła zachodniego. W ramach tej ostatniej inwestycji, w miejscu starego wiaduktu kolejowego przy ul. Grunwaldzkiej powstanie nowy. Odnowiony zostanie też znajdujący się w sąsiedztwie most nad Kanałem Bydgoskim.
Wcześniej Urząd Marszałkowski, oprócz budowy stacji na Błoniu, chciał, aby pociągi zatrzymywały się w pobliżu ul. Nakielskiej na planowanej stacji Wilczak. Proponował też remontowanie przystanków kolejowych pomiędzy Bydgoszczą Główną a Toruniem Głównym i budowanie nowego w Otorowie przed Solcem Kujawskim. Z tych planów zrezygnowano.
- Dlatego nie zapominamy tego tematu, tylko dzielimy go na etapy. W pierwszym powstanie stacja na Błoniu, zmodernizujemy tę w Trzcińcu. Natomiast w kolejnym okresie finansowania unijnego, zaplanowanym na lata 2014-20, będziemy starali się o pozyskanie pieniędzy na połączenie kolejowe - wyjaśnia Beata Krzemińska, rzecznik prasowy marszałka.
W dniach 15, 16 i 17 listopada 2011 roku odbędą się wybory 15 członków Rady Dzielnicy Wilczak – Jary na kadencję 2011-2015.
- 15 listopada 2011 roku o godz. 17,00 w Zespole Szkół Nr 29 przy ul. Słonecznej 26 odbędą się wybory 6 członków Rady Dzielnicy Wilczak - Jary w rejonie wyborczym nr 2.
- 16 listopada 2011 roku o godz. 17,00 w TKKF „Świt” przy ul. Nakielskiej 70 odbędą się wybory 3 członków Rady Dzielnicy Wilczak - Jary w rejonie wyborczym nr 3.
- 17 listopada 2011 roku o godz. 17,00 w Zespole Szkół Nr 1 przy ul. Nakielskiej 11 odbędą się wybory 6 członków Rady Dzielnicy Wilczak - Jary w rejonie wyborczym nr 1.
W zebraniach sprawozdawczo – wyborczych z prawem głosowania mogą uczestniczyć tylko osoby pełnoletnie, stale zamieszkałe w danym rejonie. Organizatorzy proszą o zabranie dowodów tożsamości i liczą na niezawodny udział mieszkańców w organizowanych zebraniach.
Zaskakująca zmiana planów w projekcie BiT City - marszałek odkłada na kilka lat budowę linii kolejowej na lotnisko, w zamian chce zbudować nam nowe stacje na Wilczaku i Błoniu. Zaoszczędzonych pieniędzy wystarczy również na remont peronów na trasie między Bydgoszczą a Toruniem
Linia kolejowa, którą można byłoby dojechać z Bydgoszczy Głównej przez Trzciniec pod sam terminal lotniczy miała powstać do 2014 r. Ta inwestycja to jeden z elementów wartego blisko miliard złotych projektu BiT City, który ma integrować Bydgoszcz z Toruniem.
Z nieoficjalnych informacji wynika, że linia kolejowa na lotnisko mogłaby powstać ok. 2017-18 roku. Wówczas, zgodnie z założeniami, port lotniczy obsługiwałby tylu pasażerów, że uruchamianie nowego połączenia miałoby większy sens.
Marszałek Piotr Całbecki nie chce jednak, aby już przyznane nam pieniądze na tę część BiT City przepadły. Dlatego rzuca nową propozycję: modernizację linii kolejowej między Bydgoszczą Główną a Trzcińcem z dwiema nowymi stacjami na Błoniu i Wilczaku. Pierwsza z nich znalazłaby się w miejscu, w którym budowę przystanku kolejowego planowano już w latach 80. ubiegłego wieku. Postawiono wówczas nawet kładkę nad torami, by umożliwić dojście na planowane perony. Projektu nigdy nie dokończono. Z kolei stacja Bydgoszcz Wilczak powstałaby w pobliżu pętli tramwajowej przy ul. Nakielskiej.
Na zmianę planów nie ma za wiele czasu. Cała inwestycja musi być gotowa do 2015 r. A potrzebne są projekty i dodatkowe ustalenia z Ministerstwem Rozwoju Regionalnego. Na szczęście w tym przypadku nie ma konieczności ubiegania się o decyzję środowiskową.
W ciągu kilku najbliższych lat mają zostać wymienione wszystkie tabliczki z nazwami bydgoskich ulic. Operacja pochłonie co najmniej kilka milionów złotych, ale zdaniem plastyka miejskiego jest tego warta
Krzysztof Kosiedowski prezentuje przykładową tablicę z nazwą ul. Nakielskiej. Od obecnej różni się diametralnie
Krzysztof Kosiedowski prezentuje przykładową tablicę z nazwą ul. Nakielskiej. Od obecnej różni się diametralnie
Ile tabliczek jest dokładnie do wymiany, nikt nie potrafi powiedzieć. Zatem trudno też oszacować, ile pomysł plastyka miejskiego Jacka Piątka miałby kosztować.
- Ulic w Bydgoszczy mamy dwa tysiące. Na każdej z nich wisi co najmniej kilka tablic. Na tych długich nawet kilkadziesiąt. A jedna kosztuje kilkaset złotych. Czyli koszt zamknie się w kilku, może kilkunastu milionach złotych - wylicza Wojciech Nalazek, naczelnik wydziału inżynierii ruchu Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej. - Ale warto wiedzieć, że jeszcze w żadnym mieście nie udało się wymienić wszystkich. Jeśli ktoś się na to decyduje, to skupia się na centrum miasta i najważniejszych ulicach.
W ratuszu powstał zespół, który ma opracować dokładne plany, jak tabliczki mają wyglądać. Wstępnie został zaakceptowany projekt tablic ulicznych i z numerami domów. Poza centrum miasta będą miały barwy Bydgoszczy. Na szerokim białym pasku znajdzie się nazwa ulicy, na dolnym niebieskim nazwa osiedla, a oba oddzieli wąski pasek czerwony. Z kolei w Śródmieściu pas niebieski zostanie zastąpiony brązowym.
- Lepiej wpisuje się w kolorystkę zabudowań - wyjaśnia Piątek. - Ale nie zamierzamy się skupiać jedynie na tych tablicach. Przygotowujemy też kompleksowe rozwiązania systemu informacji dla mieszkańców i turystów. Chcemy, by w mieście stanęły jednakowe znaki kierujące do atrakcji turystycznych czy miejsc użyteczności publicznej.
Na razie nie wiadomo, kiedy wymiana tablic miałaby się rozpocząć. Dopóki nie uda się ustalić choćby szacunkowej ceny tej operacji, nie można ocenić, czy miasto na to stać i ile lat potrzeba, by zmiana została dokonana nie tylko na najważniejszych ulicach, ale i w całej Bydgoszczy.
- Będziemy się zastanawiać nad różnymi rozwiązaniami. Z jednej strony mamy świadomość, że czym więcej takich tablic zamówimy w jednym przetargu, tym niższa będzie cena jednostkowa. Mamy też jednak świadomość, że w mieście jest tak dużo potrzeb, że raczej będziemy zmuszeni do powolnej wymiany - informuje rzecznik drogowców Krzysztof Kosiedowski.
Maria Klara bardzo spieszyła się na świat. Taksówkarz nie zdążył z rodzącą dojechać do szpitala. dziewczynka urodziła się w taksówce przy ul. Kruszwickiej. Pomogła kobieta czekająca na autobus. Akcja na drodze
Pan Piotr z konsorcjum „Łuczniczka” dostał w czwartek po południu zlecenie na kurs. Miał przewieźć kobietę z Miedzynia do szpitala im. Biziela. Do auta wsiadła ciężarna z mężem. Pani Barbara jest już doświadczoną matką. Nie spodziewała się porodu. Nic na to nie wskazywało. Zwłaszcza że dzień wcześniej była w szpitalu na badaniach. - W domu miałam tylko jeden skurcz i nic więcej się nie działo. Zaczęło się, gdy taksówka ruszyła - mówi matka dziewczynki.
Pan Piotr przyspieszył, ale o szesnastej na ulicach już tworzą się korki. - Skręciłem w prawo przy ; i wtedy odeszły wody płodowe - opowiada.
Zatrzymał się na przystanku przy ulicy Kruszwickiej. Arkadiusz, mąż pani Barbary, przesiadł się do tyłu, aby pomóc żonie. Emocje udzieliły się mężczyznom. - Mąż nie wiedział, gdzie jesteśmy. Nie mógł wskazać drogi karetce. Przekazał telefon taksówkarzowi, który również nie mógł powiedzieć, gdzie się zatrzymaliśmy - śmieje się kobieta.
- Proszę wyobrazić sobie dwóch spanikowanych facetów i rodzącą kobietę. Na szczęście, na przystanku stała dziewczyna. Pomogła nam. Dała sznurek do podwiązania pępowiny - mówi taksówkarz.
Ojciec Marii Klary wiedział, jak odbiera się poród. Pomagał w przyjściu na świat trójki potomstwa. - Od trzech tygodni nosi w kieszeni klamerkę do zawieszania prania, która miał w razie czego spiąć pępowinę. Taką metodę poradził nam lekarka. Ale tego dnia klamerka nie trzymała i dlatego kobieta z przystanku dała sznurek do okularów - dodaje pani Barbara.
Akcja na drodze
